« هدم الضريح »

جیتک اتوکـّه اعلی صبري ونوب اگومن نوب أتچبچب واطیح

افریسه واعلي تلهث اوحوش البراري و هاضت اکلاب النواصب بالـنبیح

یضّت الدنیه اعلی چتلي ولون ماتذبحني ماظن تستریح

منهو حلـّل دمّي إلهم وآنه کون الأبگا عالمذبح طریح

ابیا کتاب الصارشیعي ایموت حکمه ومن عطور الفرح مایشتم نـفیح

وین اروحن وانطي وجهي وصرت لسچاچینهم دایــم ذبـیح

إنته عودک معتبر عدهم لگیتک وابأذان اصیاحهم بسمک تصیح

ولوا أدري اصیاح شیطاني ومحرّف صایرالهم بالچذب بسمک لـفیح

جیت الک شکـّاي بالمبعث دخیلک أنزف امن الطعن متأذي وجریح

جیت اگلـّک رد ابوسفیان من أرض الحجاز ابذاک طوله وهیکله وشکله القبیح

هیّض اخیاسه وفشه ابسّره لمبرگع وامسا بالکل شي یـبیح

وگف وابوجهک یبو الزهرا وحچاها وصار بالملفض صریح

وانته اظن سمعیت بالفتوا الفتاها وعنده بیها اشگد لحیح

جرّد اسیوف الخیانه وگال لازم کون ایهدّم کل ضریح

والله عجبه امن اللي حفـّت بیه وما گصّة خجاله امن العرگ صارت تسیح

إنته مبعوث الرساله وجیت تهدي الصارعن نهجک یشیح

اشلون ابن جبرین من حرّک السانه ونطا ابدستوره الفضیح

کتـّرتـّک یا محمّد واتبعت عالِم خبل قحّي اوّکـیح

خل أگولـن چلمتي ابعالم الواسع گوم وصّل چلمتي ابحدهم یریح

یاللي منکم ظهر عــوزالشرف لایح واشتهرتو ابسمعه من العِز شحیح

اوحوش إنتو ومنتو من إمـّة محمّد طاها ابوالزهرا الملیح

لکـّه نجسه ابسمعة الإسلام صرتو وبس ابو الطلعه البهیّه ابسیفه یشلعکم ویزیح

إنتومنکم والله أشرف حتـّی ذاک الگام وتابع للمسیح